REASONS TO BE CHEERFUL

Op een warme herfstnamiddag ga ik in de ondergaande zon zitten op het terras van Café Tabac. Volgens het vrolijk getingel van de Oude Wester is het nog niet officieel borreltijd maar ik vind kwart voor vijf redelijk binnen de marge. Ik bestel een glas Vinho Verde en kijk om mij heen. Ook hier op de hoek Prinsengracht/Brouwersgracht is het net als bij café Heuvel een hectisch gefriemel van allerlei bonte voertuigen. Ik constateer dat de Biró (je weet wel, zo’n Hipster-Canta) in opmars is. Ziet er kek uit en je mag 'm overal op de stoep pleuren. 

De instapprijs van ruim twaalfduizend euro is blijkbaar geen bezwaar voor veel shiny happy people. Dan zie ik iets waar ik altijd heel cheerful van word: een fietsende vader scheurt langs, op de bagagedrager staat rechtop zijn dochtertje.

Twee Amerikaanse toeristen die naast mij op het terras zitten bezien dit met ontzetting. Logisch als je in een land woont waar je in sommige staten al strafbaar bent als je je kind alleen van school naar huis laat lopen. Vervolgens kan ik mijn geluk niet op want ben getuige van het volgende: twee typische Jordaan-jochies (ik schat ze acht en tien jaar) lopen op de kok van Tabac af die even buiten staat te roken. De grootste van het stel vraagt: “Meneer, heitje voor een karweitje?” De kok is van origine een Aussie maar is de Nederlandse taal, afgezien van een licht accent, goed machtig. Maar nu kijkt-ie of hij het in Sydney hoort donderen. “Wat bedoel je jongen?” “Nou gewoon! Heitje voor een karweitje!” zegt het andere jochie, iets ongeduldiger. De kok zegt: “Sorry hoor, maar dat spelletje ken ik niet.” Bij de grote jongen dringt het nu door dat de kok niet bekend is met deze Oud-Hollandse uitdrukking. “Het is geen spelletje. Het is dat wij bijvoorbeeld effe helpen afwassen en dan geef jij ons geld!” De kok begrijpt het nu, maar laat weten dat hij geen klusje voor ze heeft. Ik verwerk deze scène met een grote grijns op m’n gezicht. Decennia na de invoering van de euro is een heitje blijkbaar nog steeds wettig betaalmiddel. En zijn er kinderen die ondernemerschap aan de dag leggen. De twee lopen inmiddels aan de overkant kordaat café Het Papeneiland binnen. Die komen er wel…

REASONS TO BE CHEERFUL (Part Two)

Mijn dag is helemaal goed als ik een busje zie in de categorie Creatief met logo’s. Je kan als kleine middenstander natuurlijk voor veel geld een hip buro inhuren. Maar je kan het ook zelf doen. Of je neefje die goed met computers overweg kan iets laten ontwerpen. Of met je vrienden in de kroeg iets lolligs verzinnen. Allemaal goedkoper en veel leuker.

REASONS TO BE CHEERFUL (Part Three)

Heel cheerful word ik ook van de Wildplakzuil. Wat zou ik graag bij de vergadering op het stadhuis als een fly on the wall aanwezig zijn geweest toen dit werd besproken. Dit is Nederland ten voeten uit: iets faciliteren wat eigenlijk verboden is.

Je kwam ze nog wel eens tegen vroeger, de wildplakkers. In het holst van de nacht met zo’n emmertje verstopt in een Albert Heijn tas. Eentje op de uitkijk, de ander druipend van het slijmerige behangplaksel. Klats, pats, klets! Hoeft niet meer, gewoon op klaarlichte dag naar de Wildplakzuil. Ik stel in dit kader verder voor: 

De Fietsplomp Gracht waar je fietsen in het water mag gooien. (Deze worden door speciale Gemeenteduikers vervolgens weer maandelijks geborgen).

Verder een Etch-a-Sketch grafitti-muur van drie bij zes meter op het Museumplein.

En een speciaal gedeelte van de stad (bijvoorbeeld het Westelijk Havengebied) waar je ’s avonds gewoon op je fiets zonder licht door rood mag rijden.

REASON TO BE CHEERFUL (Part Four)

Bij een van mijn fietstochtjes reed ik laatst langs een geweldig kunstwerk van Joep van Lieshout. Het staat in een hoekje van het duin- en strandgebied van IJmuiden, vlak bij de pier en letterlijk onder de rook van wat ik maar hardnekkig de Hoogovens blijf noemen. Het uit containers opgetrokken kunstwerk heet officieel “Domestikator” maar kan ook omschreven worden als “Man Neukt Hond”.

Een van de clichés over kunst is dat het naast ontroeren ook moet/mag ontregelen. In dat laatste is Joep van Lieshout goed geslaagd. Het levensgrote kunstwerk zorgt natuurlijk voor veel ophef bij de brave burgers van IJmuiden. Dat het er nog überhaupt staat is een reason to be cheerful want de Nieuwe Preutsheid grijpt als een ontsnapt laboratoriumvirus razendsnel om zich heen. Ga kijken voor het te laat is…

Reasons to be cheerful (Part Five)

Alle producten en apparaten, ook de succesvolle, worden voortdurend om de zoveel jaar opgepimpt, gestroomlijnd en opnieuw vormgeven. Gelukkig niet deze vruchtenpers van Braun die ik vorige week kocht. Het bleek dat mijn geliefde er nog eentje op zolder had liggen uit 1968. Zoek de verschillen.

Volgende week nog meer cheerfuls maar eerst natuurlijk een diepe buiging voor de in 2000 overleden zanger Ian Dury, ook bij leven en welzijn een ontregelaar en de geestelijke vader van onvergetelijke nummers als Sex and drugs and rock&roll, Hit me with your rythm stick, Wake up and make love to me en natuurlijk…

https://www.youtube.com/watch?v=CIMNXogXnvE