Ongetwijfeld hebben jullie ook wel eens in de bioscoop, na het zien van een trailer, gedacht: ‘Mooi, deze film hoef ik dus NIET te zien!’ Zo’n trailer is in feite een lange commercial die echter behoorlijk averechts kan uitpakken. Regelmatig denk ik bij reclamecampagnes die ik krijg voorgeschoteld met enige verbazing: ‘Wacht effe… waar is het hier misgegaan?’ In mijn leven als tv-cameraman maakte ik soms werkopnames op locaties waar reclamespotjes werden gedraaid. Altijd verbaasde ik mij op zo’n set over het “gedoe”. In tegenstelling tot de televisiewereld, waar eigenlijk altijd een professionele maar ontspannen sfeer hangt, heerst er in de commercialwereld een strak protocol met een hoop gewichtigdoenerij en een strenge hiërarchie in de crew. (Dus nóóit rechtstreeks de regisseur aanspreken, altijd via de assistent-director .) Verder zijn er veel tijdrovende rituelen waarmee een actreutel of BN’er gepamperd moet worden. Bijvoorbeeld bij het neerzetten van een schaal met koekjes. (‘Darl...
Een tijdje geleden las ik een krantenbericht waarin PostNL beweert dat er in plaatsen van meer dan vijfduizend inwoners binnen één kilometer een brievenbus moet zijn. Of dit in onze digitale samenleving nog het geval is waag ik te betwijfelen. Wat ik wel zeker weet is dat er binnen een straal van een kilometer vanaf mijn voordeur maar liefst drie (!) filialen zijn van de Gall & Gall. Allemaal dus ruimschoots binnen loop- fiets- of struikelafstand. ‘Gaat het nu alwéér over drank?’ verzucht mijn geliefde als ze in het voorbijgaan steels de titel van deze column heeft gespiekt. ‘Ja schat, zoals je weet schreef Simon Carmiggelt ook talloze cursiefjes over zijn belevenissen in de kroeg en over de slaafse onderdanen van Koning Alcohol. Waartoe hij zelf ook behoorde.’ ‘Bijna niemand weet meer wie Carmiggelt was.’ Point taken maar ik blijf onverstoorbaar doortikken. De Simon Carmiggelt Straat in Amsterdam. Een schamel eerbetoon aan een groot chroniqueur Afhankelijk van mijn st...